Colloïdaal Zilver

Dit blog gaat over colloïdaal zilver, een middel wat de laatste jaren ineens weer sterk in de belangstelling staat.

Wat is Colloïdaal Zilver?

Colloïdaal zilver staat ook wel bekend als zilverwater en is een colloïde van zilverdeeltjes verwerkt in water. Een colloïde is een klein deeltje dat groter is dan een molecuul en een diameter heeft tussen 1 en 1000 nanometer (nm.). Zilverwater of colloïdaal zilver bestaat dus uit water met bijzonder kleine nano-deeltjes zilver. Het heeft een antimicrobiële en antibacteriële werking, zowel binnen als buiten het lichaam, al zijn de meningen hierover in de wetenschappelijke wereld nog altijd enigszins verdeeld en is niet elke wetenschapper van de inwendige werking van colloïdaal zilver overtuigd. Wel is met het erover eens dat het ‘in vitro’ diverse micro-organismen doodt en dat het drinkwater aanzienlijk sterk weet te zuiveren. Het is bij colloïdaal zilverwater met name erg belangrijk hoe het product geproduceerd wordt, want verkeerd geproduceerde zilverdeeltjes of de onjuiste zilverdeeltjes kunnen zorgen voor vervelende bijwerkingen van het product, zoals het mogelijk verkleuren van de lichaamshuid. Deze verkleuring van de huid wordt ook wel argyrie genoemd.

Zilver heeft echter ondanks deze mogelijke bijwerking bij verkeerde bereiding, al eeuwenlang een befaamde plaats als geneesmiddel weten te veroveren. Zo gebruikten de oude Feniciërs ooit zilveren flessen om hun wijn, water en azijn van een langere houdbaarheidsdatum te voorzien en onze oude Griekse vriend Hippocrates, ook wel ‘The Father of Medicine’ genoemd, schreef in de oude dagen van de Grieken al over de medicinale en helende kracht van zilver. In het begin van de twintigste eeuw gooiden mensen zilveren munten in hun melkflessen om ze de melk langer houdbaar te maken en kreeg zilver uiteindelijk steeds vaker ook wettelijke erkenning en om als een antimicrobieel middel ingezet te worden in de strijd tegen allerlei ziektebeelden. Het werd grotendeels ingezet als een uitwendig desinfecterend middel, voor bijvoorbeeld oog- en oorinfecties, al kwam inwendig gebruik ook voor. Voor de ontdekking en het gebruik van penicilline werd het veelvuldig voorgeschreven als een antibioticum, maar hier kwam een einde aan door de opmars van penicilline en andere vormen van antibiotica. In de Verenigde Staten was colloïdaal zilver voor 1938 veel in gebruik als medicament en was het ook erkend als een officieel geneesmiddel, maar toen in 1940 het gebruik van antibiotica sterk in opkomst kwam, werd colloïdaal zilver uiteindelijk een middel wat tot de onderste schappen van de apotheken verbannen werd. In 1975 verloor het zelfs haar officiële status als geneesmiddel en als klap op de vuurpijl werd het in 1999 in de Verenigde Staten zelfs verboden om colloïdaal zilverwater als officieel geneesmiddel te verkopen. Er mochten geen gezondheidsclaims meer verbonden worden aan de verkoop van dit middel en tegenwoordig mag het alleen nog als voedingssupplement verkocht worden. Vermoedelijk heeft veel van de hetze van de farmaceutische industrie tegen colloïdaal zilverwater te maken met het feit dat zilver niet te patenteren is, wat het voor deze industrie oninteressant maakt om zich commercieel op dit middel te storten. De redenen waarom de farmaceutische industrie vervolgens een middel als colloïdaal zilverwater in een slecht daglicht probeert te stellen, laten zich gemakkelijk raden. Financiële belangen spelen in dit soort zaken natuurlijk een zeer grote rol. Wel wordt colloïdaal zilver op grote schaal gebruik in de alternatieve geneeskunde en zeker ook in de wereld van raw en superfoods, waar men over het algemeen zeer enthousiast is over de werkzaamheid van dit voedingsmiddel. Wel is het een strenge vereiste om het zilverwater op de juiste manier te produceren, waardoor de kwaliteit en werkzaamheid van het product gegarandeerd worden.

Het productieproces is vrij simpel en ook gemakkelijk te begrijpen en uit te leggen. Eigenlijk is het voor een ieder mogelijk om dit product zelf thuis te maken, mits de juiste procedure wordt gevolgd en de juiste apparatuur wordt aangeschaft. Colloïdaal zilver wordt meestal gemaakt door zilverdeeltjes te maken in gedestilleerd water door middel van elektrolyse. Hierbij wordt gebruik gemaakt van twee elektrodes die in het gedestilleerde water worden gestoken. Dit proces neemt een tijdje in beslag, omdat met name gedestilleerd water niet een goed geleider is van elektriciteit. Toch zullen zich na enige tijd duidelijk zilverdeeltjes in het water vormen en wordt de elektrische geleiding van het water ook beter. Hierdoor worden echter de zilverdeeltjes ook groter, wat niet gewenst is. Dit kan men voorkomen door de spanning op zulke momenten naar beneden te draaien, waardoor de gevormde deeltjes weer kleiner worden. Het juiste formaat van deze deeltjes is gemiddeld tussen 0.001 tot 0.004 micron in diameter en een ideale grootte van 0.001 en 0.015 micron in doorsnee. De concentraties die worden gebruikt liggen meestal tussen de 5 ppm en 40 ppm. Ppm staat in dit geval voor ‘parts per million’. Een concentratie van 5ppm geeft aan dat er vijf deeltjes zilver bevinden, tussen een miljoen (min vijf) andere deeltjes. Tot slot willen we nog vermelden dat het ook mogelijk is om op andere manieren colloïdaal zilver te maken, bijvoorbeeld door middel van de zogenaamde plasma-vonk methode. Wij raden de nieuwsgierigen onder u aan om hier zelf verder onderzoek naar te doen. Wel willen we nog vermelden dat er een degelijk onderscheid bestaat tussen de zogenaamde zilverdeeltjes en zilverionen. Zilverdeeltjes bezitten de specifieke eigenschappen die ook het edelmetaal zilver bezit, terwijl zilverionen deze in mindere mate of niet bezitten. Dit maakt zilverionen ook tot een minder geschikt voedingssupplement in vergelijking met zilverdeeltjes. Zilverdeeltjes bestaan namelijk uit twee of meer zilveratomen die samen geclusterd zijn, terwijl een zilver ion een enkelvoudig atoom is en ook nog eens een orbitaal elektron mist. Het zijn de orbitale elektronen die de specifieke eigenschappen van een stof bepalen en het ontbreken van dit elektron zorgt voor een zeer structurele verandering van de karakteristieke eigenschappen van het aanwezige zilver. Houdt u er rekening mee dat veel producten met zogenaamd colloïdaal zilver vaak zilverionen en geen colloïdaal zilver bevatten. Ook de alternatieve geneeskunst heeft er een handje van om de zakken te willen vullen met producten die hun beloftes niet nakomen. Daarom is het in tijden zoals deze altijd raadzaam zelf onderzoek te doen naar een product, alvorens het aan te schaffen. Voor meer informatie hierover verwijzen wij u door naar de volgende website: http://www.silver-colloids.com

Wat doet Colloïdaal Zilver?

Met name de laatste jaren is in het Westen het gebruik van het middel colloïdaal zilver weer bijzonder sterk in opkomst. Dit is voor een groot gedeelte dankzij het steeds vaker falen van westerse geneesmiddelen en dan wel speciaal het falen van de bekende soorten antibiotica. Antibiotica zorgt tegenwoordig in vele gevallen niet meer voor afdoende bescherming tegen ziektekiemen en bacteriën en zorgt daarnaast ook nog eens voor de afbraak van het lichaamseigen afweersysteem. Dit gebeurt grotendeels door de afbraak van onze zeer essentiële darmflora. Met name in de westerse wereld zijn er heden ten dagen vele gevallen van ziekte, waar vroeger antibiotica een geducht wapen tegen was, maar waar de desbetreffende bacteriën van tegenwoordig resistent tegen blijken te zijn geworden. Hierdoor ontstaat een specifieke problematiek van ziektebeelden die niet meer genezen kunnen worden door antibiotica, of waar te vaak te veel antibiotica voor moet worden ingenomen. Dit heeft vervolgens geleid tot het feit dat veel mensen zelf op zoek zijn gegaan naar andere middelen die een antibiotische werking hebben, omdat de farmaceutische industrie hier in het geheel niet op inspringt en dezelfde antibiotica blijft ontwikkelen en artsen vervolgens weinig keuze hebben in wat ze hun patiënten kunnen voorschrijven. Dit is natuurlijk iets waar de meeste patiënten op den duur terecht geen genoegen meer mee blijven nemen en laatst genoemden gaan dan natuurlijk zelf op onderzoek uit. Eén van de meest bekende en effectieve middelen met een sterk antibiotische werking die men dan vroeger of later tegenkomt, is het middel colloïdaal zilver. Colloïdaal zilver genoot ooit een prachtige reputatie wat het genezen van een grote verscheidenheid aan ziekten betreft en ook een sterk ondersteunde taak had bij bepaalde ziektebeelden. Colloïdaal zilver werd bijvoorbeeld ingezet bij het doden van kiemen, bacteriën, schimmels en andere ziekteverwekkers, maar werd daarnaast ook veelvuldig gebruikt voor het bestrijden van lichamelijke kwalen en ziektebeelden als: verschillende soorten uitwendige infecties (zowel aan huid, alsook bijvoorbeeld de ogen), verkoudheid, griep, conjunctivitis, gonorroe, candida, spijsverteringsproblematiek en zelfs epilepsie. Ook werd en wordt het nog veel ingezet bij mensen met brandwonden, wegens de verlichtende en helende werking die het heeft.

Zoals u mogelijkerwijs bekend zal zijn van uw schooldagen, is zilver een edelmetaal. Edelmetalen staan bekend om een aantal specifieke eigenschappen en één daarvan is dat edelmetalen niet of zeer moeilijk reageren met andere elementen uit het periodieke systeem. Een andere eigenschap is dat ze de mogelijkheid hebben de frequentie van het lichaamseigen celweefsel te verhogen en op die manier in staat zijn om ziektekiemen en veroorzakers te lijf te gaan en deze uit het lichaam te verwijderen. Zuiver zilver (+99,9%) is namelijk na goud het meest hoog frequente element wat we op onze aardbol kennen. De hoge frequentie is volgens de quantum fysica te danken aan het feit dat dit element atomair zo goed als zuiver gekoppeld is met de achter dit atoom liggende isotopische vortex van vrije energie. Zuiver zilver laat eenheids- en interdimensionale vrije energie dus het beste door in vergelijking met de andere elementen in het zogenaamde periodieke systeem, afgezien van goud en platina, die dezelfde eigenschappen bezitten, maar in een nog sterkere mate. Het gevolg is dat de zilver (hoge frequentie) deeltjes, atomen of ionen in contact komen met een infectie (lage frequentie) bron en deze daadwerkelijk letterlijk verlichten en qua frequentie verhoogd worden. Hierdoor worden de verdichtingen, oftewel blokgolven, letterlijk opgelost in deze hoog frequente vrije energie vortex. Virussen, bacteriën, schimmels, parasieten en prionen (proteïneachtig infecterend deeltje) kunnen hierdoor op geen enkele manier en nooit resistent worden tegen colloïdaal zilver. Dit geld natuurlijk ook voor colloïdaal goud en platina. Tevens zal zilver de goede virussen, bacteriën, schimmels, parasieten, schimmels en prionen in ons lichaam niet doden omdat deze bij het gezonde spectrum van een gezond mens passen en al in een hoge frequentie resoneren. U zou dus in feite kunnen stellen (en dit is wetenschappelijk bewezen), dat een gezond mens een hogere fysieke en mentale frequentie bezit dan een ziek mens. Het verhogen van de innerlijke fysieke (en ook mentale) frequentie door het toevoegen van edelmetalen (vaak op nanoschaal) in ons voedsel, zorgt dus voor de verhoging van onze innerlijke frequentie en daarmee tevens voor de eliminatie van de eerder genoemde ziekteveroorzakers ( bacteriën, virussen, parasieten, schimmels en prionen). Daarnaast is het volgens bepaalde kwantum fysische theorieën zo dat het niet het atomaire zilver is dat het werk doet, maar dat de heling te danken is aan de vrije energie die door de zilveratomen naar de zieke cellen stroomt. Zilver is dus een interdimensionale bruggenbouwer tussen onvrije atomaire en vrije isotopische intelligente energie volgens deze kwantum fysische principes. We zullen hier verder niet al te diep op in gaan om het begrijpelijk te houden voor de meesten van u en tevens om te voorkomen dat we zelf de draad kwijt raken, want kwantum fysica is natuurlijk weer een heel vak op zich, waar wij ons (nog) niet in gespecialiseerd hebben.

Waar wij ons echter wel in verdiept hebben is de praktische werking van colloïdaal zilverwater en daar valt nog het één en ander over te vermelden. Het is een redelijk bekend feit dat zilverdeeltjes, mits dit geen zilvernitraten en of zilverzouten zijn, een sterk antibiotisch en ziektekiem verwijderend effect hebben op ons menselijke lichaam. Dit heeft met name te maken met de grootte van de zilverdeeltjes, welke zo dusdanig klein worden gemaakt, dat ze gemakkelijk de celmembranen kunnen passeren om hun helende en frequentie verhogende werk in ons lichaam kunnen verrichten. Steeds meer bewijzen lijken zich op te stapelen over het feit dat zilverdeeltjes (en ook zilverionen) een multifunctionele substantie zijn die niet alleen de weerstand van het organisme behoorlijk verhoogt, maar vaak ook nog eens wonderbaarlijke hulp levert bij het behouden van de algemene gezondheid van mensen, (huis)dieren en zelf planten. Colloïdaal zilver is bijvoorbeeld uitstekend inzetbaar als een middel om uw algemene gezondheid mee te ondersteunen, om infecties mee te bestrijden en voorkomen of om verkoudheden en griep mee te verjagen. Ook wordt het met redelijk tot groot succes ingezet tegen ziektebeelden als: ziekte van Crohn, colitis, diarree en andere spijsverteringsproblematiek, brandwonden en wonden aan het hoornvlies, alsook met name ooginfecties, erysipelas, appendicitis, dermatitis, cerebrospinale meningitis, difterie, (bacillaire) dysenterie, tuberculose, voorhoofdsholte, oog-, neus- en oorontstekingen, ontsteking van de Eustachiusbuis, chronisch eczeem en andere huidproblematiek, E-coli infecties, prostaatproblematiek en tot slot steenpuisten. Met name de sterk ontstekingsremmende eigenschappen van deze zilverdeeltjes maken colloïdaal zilver tot een voedingssupplement met een groot geneeskrachtig potentieel. We willen er hier wel op wijzen dat het, zoals ook eerder genoemd, hier dient te gaan om de zogenaamde zilverdeeltjes. Zilverionen hebben een minder krachtige werking dan zilverdeeltjes, maar bezitten ook in meer of mindere mate dezelfde helende eigenschappen. Andere zilverdeeltjes, zoals bijvoorbeeld zilvernitraten zijn absoluut niet gezond voor ons als mens en kunnen ons zelf erg ziek maken. Om u meer informatie te geven over deze verschillen, de bijbehorende risico’s van zelf colloïdaal zilver maken en andere wetenswaardigheden omtrent de werkzaamheid van zilverdeeltjes, willen wij u graag naar de http://www.silver-colloids.com/Pubs/pubs.html website verwijzen. Ook willen we u er nog op wijzen dat bij inname van onjuist geproduceerd colloïdaal zilverwater er een verschijnsel kan optreden wat ook wel ‘argyrie’ wordt genoemd. Dit is een ziektebeeld waarbij de huidskleur als het ware ‘verzilverd’. Dit door een te hoge inname van onjuist geproduceerd colloïdaal zilverwater, waarbij zilverzouten en met name zilvernitraten vaak een groot deel vormen van de aanwezige zilverdeeltjes. Zoals eerder vermeld zijn dit zilverdeeltjes die niet wenselijk zijn in colloïdaal zilver en welke niet gezond zijn voor ons als mens.

Waar kan ik Colloïdaal Zilver kopen?

Colloïdaal zilver is een product welke voor de meeste consumenten zonder al te veel moeilijkheden te koop zal zijn. Het is meestal wel te koop bij uw plaatselijke natuurreformzaak of biologisch winkel. Mocht u deze niet in uw omgeving aantreffen, dan is een ritje naar een iets grotere stad vaak al afdoende om het product te kunnen aanschaffen. Ook is het natuurlijk mogelijk dit product via een groot aantal webshops aan te schaffen. Het voordeel hiervan is dat u de deur niet uit hoeft en dit weer tijd scheelt. Wij hebben natuurlijk ook zo’n prachtige webwinkel voor u online beschikbaar, waar u dit product 24 uur per dag en 7 dagen per week kunt bestellen. Wij hebben het met name tot onze doelstelling en specialiteit gemaakt om u als consument de meest hoogwaardige producten ter wereld te leveren. Hierdoor onderscheiden wij ons sterk van de meeste webwinkels die raw & superfoods en andere voedingssupplementen aanbieden in hun assortiment. U vindt onze website op www.superfood.nl waar wij uw bestelling graag tegemoet zien en er zorg voor zullen dragen dat deze zo spoedig mogelijk bij u thuis wordt afgeleverd.

Hoe kan ik Colloïdaal Zilver in mijn voeding verwerken?

Colloïdaal zilver is een product wat op verschillende manieren geconsumeerd kan worden. Afhankelijk van uw ziektebeeld, zal de hoeveelheid en de dichtheid in ppm verschillen per persoon. Ook hangt het er vanaf als u het ter ondersteuning van uw algemene gezondheid inneemt, of dat u het bijvoorbeeld als kuur neemt. Over het algemeen zijn er geen of zeer veel verschillende doseringen bekend, die vaak samen hangen met een specifiek ziektebeeld. Om u toch enigszins een idee te geven welke dosering u dient te handhaven, hebben we een klein tabelletje voor u samen gesteld. Mocht u het colloïdaal zilverwater voor zeer specifieke doeleinden gebruiken en niet met deze tabel uit de voeten kunnen, dan raden wij u aan om overleg te plegen met uw arts, specialist of een voedingsdeskundige.

Het dagelijks gebruik van colloïdaal zilverwater met een gemiddelde concentratie tussen 5-15 ppm zilver.

Lichaamsgewicht

Tijdstip van inname

Hoeveelheid

5-12 Kg.

3 maal daags

½ theelepel

12-35 Kg.

3 maal daags

1 theelepel

35-50 Kg.

3 maal daags

1½ theelepel

50-60 Kg.

3 maal daags

2 theelepels

60-70 Kg.

3 maal daags

2½ theelepels

70-80 Kg.

3 maal daags

3 theelepels

80-100 Kg.

3 maal daags

3½ theelepels

100-120 Kg.

3 maal daags

4 theelepels

Zilver en de bijbehorende helende werking is al actief bij hele kleine hoeveelheden. Men adviseert over het algemeen rond de 15 tot 25 µg zilver per theelepel. Bij oplossingen met de allerkleinste zilverdeeltjes komen we in het bereik van ongeveer 5-15 ppm. Bij oplossingen met grotere zilverdeeltjes komen we in het bereik van 3-5 ppm. Het water krijgt dan meestal ook een licht gele kleur. De algemene (Amerikaanse) gezondheidsnormen ten aanzien van het maximale dagelijkse gebruik van zilver liggen rond de 350µg per dag. Bij de aanbevolen dagdosis volgens bovenstaand tabel zitten we op een dagelijkse inname van 10 tot 18% van de maximaal gestelde norm voor zilver. Hiermee blijven we dus prachtig en veilig binnen de gestelde norm en bestaat er verder geen enkel risico voor de consument. Wel wordt er aangeraden om een flinke hoeveelheid water te drinken bij de consumptie van colloïdaal zilver. Voor kinderen komt dit neer op 3-4 glazen water per dag, bij volwassen op 6 glazen water per dag. Houdt u er rekening mee dat het vrijkomen van gifstoffen in uw lichaam kan leiden tot vermoeidheid, overmatig zweten, lichte hoofdpijn of mogelijk lichte diarree. Deze klachten verdwijnen vaak al na zeer geringe tijd. Verder is er geen gevaar bekend bij zwangerschap, maar wordt ook hier wederom aangeraden om veel water te drinken. Tot slot kunt u natuurlijk de dagelijkse dosering colloïdaal zilver ook in de vorm van een smoothie consumeren.

Share:

4 comments

  1. Hallo,

    Op jullie site Superfoodleven/nl maak je melding van een inname van colloidaal zilver in water dat binnen de norm valt. Ik ben benieuwd aan welke norm je wilt voldoen.


    Hoe kan ik Colloïdaal Zilver in mijn voeding verwerken?

    Bij de aanbevolen dagdosis volgens bovenstaand tabel zitten we op een dagelijkse inname van 10 tot 18% van de maximaal gestelde norm voor zilver.

  2. Na vele ellendige antibioticakuren raadde een orthomoleculair therapeute zilverwater aan. Is lees nu overal dat ’t zo goed werkt bij crohn en colitis opvlammingen ! Dit is mijn laatste hoop, en misschien wel ’t beste middel , tot nu toe reguliere troep, waar ze ook nog talloze arme dieren voor opofferen bij dierproeven. GOD wat ben ik ziek geweest van die antibiotica ………………….dacht dat ’t mijn einde was.

  3. Hallo….verkopen jullie ook 10 ppm Nano silver?

  4. Helpt dit ook tegen een ontstoken teen en zoja moet je het dan drinken of erop smeren?

Geef een reactie